3. Atalara Doğru

3. ATALARA DOĞRU

(Projeksiyonla perdeye yansıtılan ara başlıklar okunduktan sonra, perde açıldığında sahne değişmiştir. FRANK’ların özel aile gömütlüğü. Günbatımına doğru. Birinci perdedeki iki duvar, iki kapı ve bankanın cephesi olduğu gibi durmaktadır. Duvarlar Oyun boyu sahnede kalır. Kara yas örtüsü duvarda asılıdır. Banka kapısının önünde, ölümden sonra dirilişi gösteren Kara mermerden bir meleke yontusu; önünde mermerden, açık bir gömüt. Gömüte bir-iki basamakla çıkılmaktadır. Koro Ölüm ezgisinden ilk dizeleri söylerken, gişe memurlar FAEBERLIN, KAPPELER, SCHMALZ, bir de PAULİ, FRANK’in tabutunu, sahnenin sağ gerisinden içeri doğru taşırlar. Yüzlerinde, Büyük İnsanlık Dostu FRANK’ın ölümünden duydukları büyük acıyı dile getiren bir anlatım vardır. Tabutu, sahnenin ön ortasına, bırakırlar. Sonra, sessizce soldaki duvarın önüne çekilir, topluca dururlar. Bunların hemen arkasından yasa çağrılmış olanlar girerler. Ellerindeki çelenkleri mermer gömüte dayayıp, sahnenin sol gerisine çekilir, ayrı bir topluluk olarak dururlar. Sonra, sağ geriden Personel şefi EGLI, ardında başka yaşlı erkekler olduğu halde girerler, sağ duvarın önünde yer alırlar. Hepsi de yas giysilerine bürünmüşlerdir. kara palto, kara şapka, kimilerinde de silindir şapka. Bankanın en yetkili kişisi olan müdür BOCKMANN, yüzü bir kara tülle örtülü dul bayan OTTİLİE FRANK'a, gömütün yanına dek eşlik eder, sonra çekilip EGLİ’nin yanında yer alır).

HEPSİ BİRLİKTE :
Çıktın sen ey insan
Annenin karnından
Geldin bu evrenlere
Peki, ne aramaya, ne?
Adalet ve barış.
Gafil, sana mı kalmış
Gidiyorsun kavuşmaya atalarına
Yol çiziyorsun böylece çocuklarına.

OTTILIE - Yüce BEŞİNCİ FRANK! Senin karınım ben; nasıl davranılması gerektiğini bilirim. Gömütüne gözyaşı yaraşmaz senin, Değiştirilemez yazgıyı olduğu gibi kabul edecek, tanrısal yasaya boyun eğeceğiz. Dayanma gücümüzü yitirmeyeceğiz, arkadaşlar! (Herkes bir silkinir) Kendimizi aldatmanın anlamı yok. Seni, sen yapan günler geçti artık. Baban, Wall Street'i parmağında oynatıyordu. Deden bütün bir Çin'i avucunda tutuyordu, Oysa sen, krallığın sona erdiğinde, basit bir elektrik fabrikasını işletmekten öteye gidemiyordun. Gücün tükendi, buna dayanamayan yüreğin parçalandı işte. Böylece senin soyun da tükendi. Geride kalan bizler, şu cüceler dünyasında ayak diremek zorundayız.
Sayın Devlet Bankası Müdürü, Sayın Bankalar Birliği Müdürü, Sayın Ticaret Anonim Ortaklığı Müdürü, Sayın Yönetim Kurulu üyeleri, dostlarım ve sevgili çalışma arkadaşlarım! Çağımızın en son ve en büyük özel bankacısına veda ediyorum. Sevgili Frank, kal sağlıcakla! Seni toprağın koynuna veriyoruz artık. (BOCKMANN,
OTTİLİE'nin yanına getir, onu sahnenin sağ gerisinden dışarı çıkarır. Törene katılanlar onu izlerler. Üç gişe memuru ve PAULI, EGLİ’nin gözetimi altında, tabutu gömüte indirirler).

HEPSİ BİRLİKTE :
Batıyor işte böyle bütün hanedanlar
Ve susuyor burada eskiden bağıranlar
Ey yüce hükümdar, ışığın artık söndü
Ey Beşinci Frank, o yüce yazgın döndü
Oysa bir hanedanın yardı, görkemli
Girdin bir gömüte, gömüldün şimdi
Sen, en büyüklerin o sonuncusu
Oldun bir dönümsüz yolun yolcusu

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License